‫برای فهم بهتر شما زیرنویس از قالب زیر پیروی می‌کند: ‫(زبان سیاه) (زبان کوئنیا) (زبان سیندارین) (توضیحات اضافه)
‫«آنچه گذشت» ‫لشکریان رو احضار کن. زمانش فرا رسیده.
‫دشمنمون وعده حمله داده.
‫از بین شما چه کسی می‌ایسته و مبارزه می‌کنه؟
‫می‌میرید.
‫خیلی وقت بود که منتظر این روز بودم.
‫من به سائورون سوگند وفاداری می‌خورم.
‫نصفمون همین الان ول کردن رفتن.
‫اما نیمی‌تون موندن.
‫چرا من برای اعزام انتخاب نشدم؟
‫فکر کردم قراره بری غرب.
‫نه تا وقتی کاری نکرده باشم ‫که شایسته نومه‌نور باشه.
‫همین الان نومه‌نور رو ‫قانع کردم تا پنج کشتی
‫و 500 نفر رو به کمک مردمت بفرستن
‫و روی سرت تاج بذارن.
‫ازم می‌خوای برم به جایی که ‫قسم خوردم هیچوقت برنگردم.
‫چرا به جنگیدن ادامه میدی؟
‫چون نمی‌تونم تمومش کنم.
‫با من بیا و و با هم دودمان ‫هردومون رو رستگار می‌کنیم.
‫به شمال شرقی می‌ریم.
‫به سمت سرزمین میانه.
‫اون یه شمشیر نیست. یه قدرته.
‫راجب سائورون شنیدی؟
‫این رو قبلا دیدم.
‫یه کلیده.
‫فرمانده دشمن گفت که می‌خواد ‫اورک‌ها رو در این سرزمین صاحب خونه کنه.
‫نقشه‌ش هرچی باشه، ‫یه چیز معلومه.
‫دشمن می‌دونه که پسرت کلید ‫اجرای نقشه‌ش رو در اختیار داره.
‫چقدر وقت داریم؟
‫شاید چند ساعت.
‫«ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت» ‫«قــســـمـــت شـــشــم: دوزخ»
لوتر فندوم، بزرگ‌ترین فندوم دنیای ارباب حلقه‌ها در تلگرام با افتخار تقدیم می‌کند @LOTRFandom
‫مـحـقــق ‫::. خــلیــفه .::
‫زندگی جدیدی برمی‌خیزد.
‫با دعوت مرگ به جنگ.
‫مـــتـــرجـــم ‫::. سیاوش پارســا.::
‫فرزندانم،
‫ما مصیبت‌های زیادی متحمل شدیم.
‫از شر غل و زنجیرهامون خلاص شدیم.
‫از پهنه‌ها و کوهستان‌ها عبور کردیم،
‫در بوران از آیش‌ها گذر کردیم،
‫تا که خونمون روی خاک چکید.
‫از «کوهستان‌های خاکستری» تا «حصار آرنن»،
‫[ارد میترین یا کوهستان خاکستری در سمت ‫غربی خود به کوهستان گونداباد متصل می‌شود.
‫اِفِل آرنن یا حصار آرنن باید در نزدیکی ‫سرزمین‌های جنوبی قرار داشته باشد]
‫سختی راه رو تحمل کردیم.
‫با این حال امشب، آزمون ‫دیگری در انتظار ماست.
‫شاید دشمنانمان ناتوان ‫و تعدادشان اندک باشد...
‫...با این حال، پیش از اینکه امشب سحر شود، ‫پاره‌ای از ما نابود خواهند شد.
‫اما برای نخستین بار، نه به عنوان
‫بردگانی بی‌نام در سرزمین‌های ‫دوردست، بلکه به عنوان
‫برادر یکدیگر خواهید مرد.
‫برادران و خواهرانی که در زادگاه ‫و میهن خود جانسپار خواهند شد.
‫نامپات.
‫نامپات! نامپات!
‫امشب شبی‌ست،
‫- که ما دست آهنین «اوروک» را دراز می‌کنیم... ‫- نامپات! نامپات!
‫[اوروک کلمه‌ای در زبان سیاه ‫است که به معنی اورک می‌باشد
‫و به برخی اورک‌ها که دارای ‫جثه بزرگتر هستند گفته می‌شود]
‫...و این سرزمین‌ها را در ‫چنگال خود اسیر می‌کنیم.
‫نامپات!
‫قلعه رو بگردین.
‫همه‌تون! پخش بشین! پیداشون کنین!
‫قصد توهین ندارم ارباب پدر، ‫اما اون کجاست؟
‫چه اتفاقی برای سائورون افتاده؟
‫هیچ ردی ازش نیست. ‫احتمالا زرنگی کرده و زده به چاک.
‫نه. الفه اینجاست.
‫رایحه‌ش رو حس می‌کنم.
‫بله پدر.
‫این بالا!
‫بیاریدش پایین!
‫برید بیرون، الان!
‫اون در رو باز کنید!
‫برید بیرون!
‫ارباب پدر! شما باید همین ‫الان از اینجا تکون بخورین!
‫شما باید حرکت کنید!
‫چندتاشون می‌تونستن از ‫اون جون سالم به در ببرن؟
‫چقدر وقت داریم؟
‫به اندازه کافی وقت نداریم.
‫یالا، باید روستا رو آماده کنیم.
‫آروم باش برک. آروم باش پسر.
‫بلندش کنید!
‫فکر می‌کردم همه سربازها ‫باید تو تخت‌شون باشن.
‫معذرت می‌خوام فرمانده. فقط...
‫امیدوار بودی قبل از همه خشکی رو ببینی؟
‫راحت باش.
‫تا چند لحظه دیگه برای چشمانت آشکار میشه.
‫برای چشمان شما از الان آشکاره؟
‫یک ساعتی میشه.
‫واقعا که چشمان الف‌ها تیزه.
‫و با این حال، تا حالا تو رو ندیده بودم.
‫نه در حین شمشیربازی و نه حین بادبانی.
‫رتبه‌ت چیه؟
‫نظافتچی اصطبل.
‫به کاری که موجب فروتنی دل و جانت میشه نفرت نورز.
‫چرا که فروتنی امپراتوری‌های سترگی رو ابقا کرده ‫در حالی که غرور ثمره‌ای جز ویرانی نداشته.
‫من برای فروتن شدن، به ‫نیروهای اعزامی نپیوستم فرمانده.
‫پس دلیل پیوستنت چی بوده سرباز؟
‫فقط می‌خواستم فرار کنم.
‫تا جایی که می‌تونم از اون مکان دور بشم.
‫نومه‌نور؟
‫اونجا نومه‌نور نیست.
‫به هر حال، نومه‌نور واقعی که نیست.
‫اگه نومه‌نور واقعی اصلا ‫وجود داشته بوده باشه.
‫وجود داشت.
‫هنوز هم وجود داره...
‫حتی اگه در دل دونپایه‌ترین ‫نظافتچی اصطبل باشه.
‫اسمم ایسلدوره.
‫باید می‌دونستم.
‫ظاهرت شبیه پدرته.
‫بهم گفتن که بیشتر شبیه مادرمم.
‫سرباز.
‫ناخدا.
‫مادرش...
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫عجیبه.
‫بیشتر عمرم، به شرق نگاه کردم تا ‫طلوع خورشید بر کرانه دریا رو ببینم.
‫و به غرب نگاه کردم تا ‫غروبش بر فراز خشکی رو ببینم.
‫داریم به سمت بامداد پیش می‌ریم، ‫و با این حال، برای من
‫این حس که داره شب میشه تداعی میشه.
‫مادرش غرق شد.
‫خشکی رویت شده اولیاحضرت.
‫چقدر دیگه طول می‌کشه تا لنگر بندازیم؟
‫تا رسیدن به کوهستان یک ‫روز کامل فاصله داریم.
‫و از اونجا باید یک روز در خشکی ‫به سمت شرق سوارکاری کنیم.
‫به بقیه کشتی‌ها خبر بدین.
‫بهشون بگین هرچقدر می‌تونن عجله کنن.
‫برای نابود کردنش مهارتی ‫فرای مهارت ما لازمه.
‫کجا قایمش می‌کنی؟
‫هیچکس نباید بدونه.
‫حتی تو.
‫دشمنمون رویت شده.
‫قبلا از دستشون جون سالم به در بردیم.
‫و الان باید باز هم همین کار رو بکنیم.
‫امشب.
‫موقعیتمون بهمون برتری میده.
‫اما برای استفاده از این برتری، باید ‫اجازه بدیم دشمن تا حد امکان نزدیکمون بشه.
‫باید منتظر بمونیم که تا آخرین اورک
‫از پل رد بشه و بعد حمله‌مون رو انجام بدیم.
‫این کار خونسردی شما رو می‌سنجه.
‫بذارید بسنجه.
‫تمام کسایی که نمی‌تونن ‫بجنگن، این تو سنگر می‌گیرن.
‫اینجا قلعه دفاعی ماست. ‫محل عقب‌نشینی ماست.
‫امیدوار باشین. با همه‌تونم.
‫من شاهد بودم که ارتش‌های کوچکتری، ‫دشمنان بزرگتری رو شکست دادن.
‫به‌زودی، خورشید غروب می‌کنه.
‫سوگند می‌خورم که اگه وظیفه‌تون رو ‫انجام بدین، دوباره شاهد طلوعش خواهید بود.
‫- به این امر باور دارید؟ ‫- بله.
‫- به این امر باور دارید؟ ‫- بله!
‫سر جاهاتون مستقر بشید.
‫پس من چی؟
‫میخونه.
‫میخونه که برای زخمی‌ها و بچه‌هاست. ‫من می‌تونم بجنگم.
‫می‌دونم می‌تونی.
‫واسه همینم هست که می‌خوام ‫اونجا باشی و از بقیه محافظت کنی.
‫بیا.
‫وقتی بچه بودم رو یادته... ‫وقتی که خواب بد می‌دیدم؟
‫یادمه.
‫یادته بهم چی می‌گفتی؟
‫وقتی که تو تاریکی بقلم می‌کردی؟
‫میشه الان دوباره بهم بگی؟
‫«در پایان، این تیرگی فقط چیزی کوچک و گذراست»
‫«روشنایی و زیبایی متعالی وجود دارد»
‫«که تا ابد از گزند او در امان است»
‫«روشنایی را بیاب»
‫«و اینگونه تیرگی تو را نخواهد یافت»
‫خدانگهدار مادر.
‫آماده‌ای؟
‫نه. تو چی؟
‫بذرهای «آلفیرین»...
‫رسمی بین الف‌هاست.
‫قبل از اینکه نبرد شروع بشه، یکی بکار.
‫زندگی جدیدی برمی‌خیزد، ‫با دعوت مرگ به جنگ؟
‫الف‌ها معتقدن که یکی از والار،
‫از روییدنی‌ها مراقبت می‌کنه...
‫همینطور از کسانی که ‫به اون‌ها رسیدگی می‌کنن.
‫باقیش رو...
‫بعد از اینکه نبرد به اتمام رسید، می‌کاریم.
‫در بوستانی جدید.
‫من و تو.
‫و تئو.
‫با همدیگه.
‫بهم قول بده.
‫رسیدن.
‫یا پروردگار...
‫احمق‌ها خطا زدن.
‫بجنبین!
‫دارن میرن سمت میخونه.
‫- برای سرزمین‌های جنوبی می‌جنگیم! ‫- برای سرزمین‌های جنوبی می‌جنگیم!
‫سرزمینمون رو پس گرفتیم!
‫خیلی شجاعی الف. ‫خیلی شجاعی.
‫برونوین.
‫داشتیم با مردم خودمون می‌جنگیدیم.
‫فکر کردین همینطوری راهشون دادیم؟
‫باید به تلفات جنگی تبدیل می‌شدن...
‫و حالا، همه‌تون قراره که بمیرین.
‫تردویل!
‫مادر!
‫همگی برن به پناهگاه!
‫برید! برید!
‫برید داخل میخونه!
‫میخونه!
‫همه‌تون!
‫برین!
‫میز!
‫عجله کنین!
‫مادر. مادر.
‫اول به اون کمک کنین.
‫نه.
‫به تو کمک می‌کنیم.
‫مادر.
‫تئو...
‫باید خونریزی رو بند بیاری.
‫فک... فکر نکنم...
‫اگه این کار رو نکنی می‌میرم. می‌فهمی؟
‫تئو.
‫مادر، خودت رو آماده کن.
‫متاسفم.
‫به زخم فشار وارد کنم.
‫بسوزون... ‫(می‌سوزم)
‫سردش شده. ‫خون خیلی زیادی از دست داده.
‫نه. نه. نه.
‫میگه «بسوزون».
‫بذرهای «آلفیرین». ‫باید با آتیش زخم رو ببندیم.
‫یکم برام زغال بیارین. سریع!
‫حالا.
‫حالا این طرف.
‫یالا.
‫کافیه.
‫برونوین؟
‫- مادر؟ ‫- برونوین؟
‫بیدار شو! مادر!
‫نامپات!
‫بتمرگ!
‫چیزی که دنبالشم.
‫بده بهم.
‫اجازه بده برن.
‫اونوقت راجع بهش فکر می‌کنم.
‫چرا جونشون رو فدای همچین چیز کوچکی می‌کنی؟
‫بعدش زنه رو بکشین.
‫نه!
‫- وایستین! ‫- تئو!
‫زیر اینجاست.
‫نه.
‫تئو!
‫متاسفم.
‫والدرگ، برات یه ماموریت دارم.
‫همه‌شون باید بمیرن.
‫اونتامو!
‫برو.
‫پدر!
‫- حالم خوبه. ‫- فکر کردم...
‫حالم خوبه ایسیل.
‫سرباز.
‫فرمانده‌شون؟
‫شی‌ئی که در اختیار داره...
‫نباید به همراهش فرار کنه.
‫اون کیه؟
‫فرمانده ارتش‌های شمالی.
‫گالادریل.
‫«نورو لیم»! ‫(بتاز)!
‫برو حیوون!
‫من رو یادته؟
‫نه.
‫دست نگه دار!
‫زنده لازمش داریم.
‫من زنده لازمش دارم.
‫خبر نداری اون چیکار کرده.
‫موجب رنجش و درد کشیدن عزیزانت شدم؟
‫همسر؟
‫شاید هم فرزند؟
‫زبون به دهن بگیر.
‫هالبرند، بذارش زمین.
‫کسی نمی‌تونه با نوشیدن ‫آب دریا عطشش رو سیر کنه.
‫خب نظرت چیه؟
‫از کوه‌هاش خوشم میاد.
‫قراره از نزدیک ببینی‌شون.
‫فرمانده گالادریل داره یه گروهان جمع می‌کنه
‫تا دنبال اورک‌هایی که فرار کردن بره،
‫و من موفق شدم با چاپلوسی ‫واسه جفتمون جا جور کنم.
‫پس اونتامو چی؟
‫فکر کنم یه مدتی اینجا بمونم. ‫به این آدم‌ها کمک کنم.
‫به اندازه‌ای نبرد کردی ‫که واسه یه هفته‌ت بس باشه؟
‫بیشتر میشه گفت ‫تا آخر عمرم بسمه.
‫این گروهان کی عازم میشه؟
‫دقیق نمی‌دونم ولی می‌دونم تا وقتی کار ‫فرمانده با اون تموم نشه عازم نمی‌شیم.
‫زمانی که خردسال بودم، روایاتی از ‫الف‌هایی شنیدم که توسط مورگوت ربوده شدن.
‫شکنجه و به تباهی کشیده شدن.
‫شکل زندگی تباه و تازه‌ای بهشون داده شد.
‫تو یکی از اون‌هایی، مگه نه؟
‫«موریوندور».
‫«فرزندان تاریکی».
‫اولین اورک‌ها.
‫«اوروک».
‫[تعریف اوروک نه در سریال درست ‫است نه در سه گانه پیتر جکسون]
‫[در اصل آنها از اولین دسته اورک‌ها ‫نبوده و از گل و لجن نیز به وجود نیامده‌اند]
‫[همچنین اورک‌هایی که دارای جثه بزرگتر بودند سال‌ها ‫قبل از ارتش سارومان در دوران سوم وجود داشته‌اند]
‫[لازم به ذکر است «اوروک»هایی ‫که ارتش سارومان را تشکیل می‌دادند]
‫[نسل جدیدی از اورک‌ها بودند ‫که ترکیب اورک و انسان بودند]
‫«اوروک» رو ترجیح می‌دیم.
‫حتی «موریوندور» از یه ارباب دستور می‌گیرن.
‫و من دنبال ارباب توام.
‫اون کجاست؟
‫سائورون کجاست؟
‫شاید باید زندانی‌هایی که گرفتیم ‫رو در معرض آفتاب قرار بدیم.
‫بعد از اینکه مورگوت شکست خورد،
‫کسی که سائورون خطابش می‌کنی...
‫خودش رو صرف بهبودی ‫و احیای سرزمین میانه کرد،
‫[پس از سقوط مورگوت به سائورون فرصت توبه داده شد]
‫[اما چون توبه کردن و درخواست بخشش ‫را تحقیرآمیز می‌دانست چنین عمل نکرد]
‫[البته لازم به ذکر است که برای مدتی به نیکی رو آورد]
‫[ولی سرانجام دوباره به پلیدی گرایید و به ‫نماینده اصلی شر در دوران‌های بعدی بدل گشت]
‫و شروع به کنار هم قرار دادن سرزمین‌های ‫مخروبه با نظم و ترتیبی بی‌بدیل کرد.
‫[از اهداف سائورون که نظم بوده می‌توان ‫در جلد دهم تاریخ سرزمین میانه (حلقه مورگوت)
‫اطلاعات بیشتری کسب کرد(توضیحات ‫به زودی در کانال @LOTRFandom)]
‫در پی خلق قدرتی بود
‫که از پوست و گوشت ساخته نشده باشه...
‫بلکه روی پوست و گوشت قرار بگیره.
‫قدرتی از «جهان نادیده».
‫امر کرد تا هرکس می‌تونه تا ‫شمال دوردست‌ها به دنبالش بره.
‫اما هرچقدر که تلاش کرد...
‫یه چیزی کم بود.
‫سایه‌ای از دانش تاریک
‫که خودش رو حتی از اون هم مخفی می‌کرد.
‫مهم نبود که چقدر خون در تعقیبش ریخته باشه.
‫می‌رسیم به نقش من...
‫من به اندازه کافی فرزندانم رو فدای ‫آرمان‌ها و آرزوهای اون کرده بودم.
‫قفسه سینه‌ش رو شکافتم.
‫من سائورون رو کشتم.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫نمی‌تونی این حقیقت رو ‫باور کنی که یه «اوروک»
‫کاری رو کرد که کل ارتش شما نتونست.
‫نمی‌تونم باور کنم که تو ‫تنها ارباب این ارتش باشی.
‫فرزندان من اربابی ندارن.
‫اون‌ها فرزندانت نیستن، بردگانتن.
‫اما هرکدومشون نام خودشون رو دارن.
‫قلب دارن.
‫- قلبی که توسط مورگوت خلق شده. ‫- ما توسط «یگانه» خلق شدیم،
‫[منظور از یگانه، ارو ایلوواتار ‫خدای یگانه رشته افسانه تالکین است]
‫مخلوقات «ارباب آتش مخفی» ‫هستیم، درست مثل تو.
‫مثل تو سزاوار نفس کشیدنیم،
‫و به همون اندازه سزاواریم خونه داشته باشیم.
‫بزودی...
‫این سرزمین از آن ما میشه. ‫اونوقت، خواهی فهمید.
‫نه.
‫گونه شما یه اشتباه بود.
‫که با بیهودگی خلق شد.
‫و اگه به اندازه کل این عصر(دوره) طول بکشه، ‫سوگند می‌خورم که تا آخرین نفرتون رو ریشه‌کن کنم.
‫اما تو رو زنده نگه می‌دارم،
‫تا روزی،
‫قبل از اینکه خنجرم رو ‫در قلب مسمومت فرو کنم،
‫این رو داخل گوش نوک‌تیزت نجوا کنم،
‫که تمام فرزندانت مرده‌ن
‫و آفت گونه شما با مرگ تو پایان می‌رسه.
‫بنظر می‌رسه من تنها الف زنده‌ای نیستم
‫که به تاریکی و تباهی کشیده شده.
‫شاید جستجوت برای جانشین مورگوت
‫باید با دیدن خودت در ‫آینه به پایان می‌رسید.
‫شاید باید کارم رو با کشتن تو شروع کنم، ‫ای اورک پلید.
‫گالادریل.
‫«اوروک».
‫تو کی هستی؟
‫متشکرم...
‫که جلوم رو گرفتی.
‫اول تو بودی که جلوی من رو گرفتی.
‫هر کاری که قبلا باهات کرده،
‫و هر کاری که خودت قبلا کردی...
‫ازش رها شو.
‫فکر نمی‌کردم هیچوقت بتونم ازش رها بشم...
‫تا امروز.
‫وقتی در کنارت می‌جنگیدم...
‫حسی بهم دست داد...
‫اگه فقط می‌تونستم دو دستی اون حس رو بچسبم،
‫همیشه کنار خودم نگهش دارم،
‫و اون رو با وجودم پیوند بزنم، اونوقت...
‫اون حس به منم دست داد.
‫ارباب هالبرند.
‫ملکه نایب‌السلطنه مایلن شما رو ببینن.
‫ملکه نایب‌السلطنه.
‫به شما بدهکارم... ‫مردمم بخاطر شماست که زنده‌ن.
‫تا جایی که من فهمیدم، ‫بخاطر توئه که زنده‌ن.
‫مسئولیتی که به دنبال به دوش کشیدنش نبودم.
‫تعداد اندکی از رهبران فاخر، به دنبال ‫به دوش کشیدن همچین مسئولیتی هستن.
‫اما اگه مایلی به دوش کشیدن بار ‫این مسئولیت برات راحت‌تر بشه،
‫شاید بتونم کمکت کنم.
‫من رو صدا کردین، اولیاحضرت؟
‫برونوین...
‫ایشون ارباب هالبرند هستن.
‫برونوین.
‫حقیقت داره؟ ‫تو پادشاهی هستی که قولش رو به ما داده بودن؟
‫بله.
‫زنده باد!
‫زنده باد پادشاه راستین سرزمین‌های جنوبی!
‫مردم این سرزمین مدت ‫زیادی منتظر این لحظه بودن.
‫نه به اندازه الف‌ها.
‫خودت رو عذاب نده.
‫خیلی‌ها جای تو بودن، همین کار رو می‌کردن.
‫درک نمی‌کنی.
‫فقط حس عذاب وجدان ندارم.
‫حس فقدان هم هست.
‫فقدان؟
‫وقتی که تو دستم بود،
‫حس کردم...
‫قدرتمندم.
‫پس خودت رو از شرش خلاص کن.
‫یک بار برای همیشه.
‫چطوری؟
‫بدش به نومه‌نوری‌ها.
‫تا در مسیر برگشتشون به دریا بندازنش.
‫آروم باش برک. آروم باش.
‫فقط یه خراشه. چیزیت نیست.
‫هی، هی، هی. برک.
‫مراقب باش.
‫آسوده...
‫و در آرامش باش.
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫درد خودش نیست که آزارش میده.
‫درد سوارشه.
‫من که درد نمی‌کشم.
‫وقتی اسبی از «وسترنس» وارد میدان نبرد میشه،
‫پیوندی ناگسستنی با سربازی ‫که حمل می‌کنه، شکل میده.
‫با مرور زمان، با هم یکی میشن.
‫حتی از احساساتی که در اعماق ‫قلب همدیگه نهفته‌ن باخبر میشن.
‫- تو از احساساتش باخبری؟ ‫- نه.
‫اون از احساسات تو باخبره.
‫اینا رو از کجا یاد گرفتی؟
‫از مادرت.
‫بنظرت می‌تونی بهم یاد بدی؟
‫«اودون»... ‫[در سیندارین به معنی دوزخ]
‫«اودون».«اودون».
‫پناه بگیرید!
‫ملکه!
‫برک!
‫والاندیل!
‫بالای دیوار!
‫- تئو! ‫- تئو!
‫مـــتـــرجـــم ‫::. سیاوش پارســا.::
‫مـحـقــق ‫::. خــلیــفه .::
به بزرگ‌ترین فندوم دنیای ارباب حلقه‌ها در تلگرام بپیوندید @LOTRFandom